Τρίτη 5 Φεβρουαρίου 2019

ΙΣΤΟΡΙΑ γιά πολύ "απαιτητικούς".(2)

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΝΟΣ "ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΟΥ" ΤΡΑΠΕΖΙΤΟΥ ΠΡΟ 281 ΕΤΩΝ...



4η Φεβρουαρίου 1738. 
Στην Στουτγάρδη, μέγα πλήθος θεατών παρακολούθησε την εκτέλεση με απαγχονισμό του Εβραίου χρηματοοικονομικού σύμβουλου του Δούκα της Βυρτεμβέργης Καρλ Αλεξάντερ, Γιόζεφ Μπεν Ισσάχαρ Οπενχάϊμερ. 
Προς παραδειγματισμό, ο σκελετός του Οπενχάϊμερ αφέθηκε να κρέμεται σε σιδερένιο κλουβί για έξι χρόνια...

http://deltio11.blogspot.com/2019/02/blog-post_57.html

"Π Α Π Α Φ Λ Ε Σ Σ Α Σ"

1 σχόλιο:

  1. Η ιστορία της μεταπολιτευτικής Ελλάδας σε λίγες γραμμές του καθηγητή Κονδύλη
    Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2019 -

    Τα κόμματα – ως οργανισμοί με τα δικά τους αυτοτελή συμφέροντα και με πρωταρχικός τους μέλημα την κατάληψη του κράτους και το μοίρασμα των ανώτερων κρατικών θέσεων στα μάλλον ανυπόμονα στελέχη τους – υποχρεώθηκαν να συναγωνίζονται το ένα το άλλο στην υιοθέτηση και στην προάσπιση των οποιωνδήποτε αιτημάτων απ’ οπουδήποτε κι αν προέρχονταν. Στις συνθήκες της διαμορφούμενης εγχώριας (εξαμβλωματικής) μαζικής δημοκρατίας δεν αρκούσε πια ο διορισμός των «ημετέρων», των οποίων η ανέχεια τους έκανε να αισθάνονται ευγνωμοσύνη για την εύνοια· εκτός από τον διορισμό, εκτός από τη δανειοδότηση, εκτός από τη μεσολάβηση, το πελατειακό παιγνίδι έπρεπε τώρα να παιχθεί σε επίπεδο όχι μόνο «κλάδων», αλλά και «μαζών», στο επίπεδο ψευδοϊδεολογικής δημαγωγίας με την αρωγή των νεοφανών μέσων μαζικής ενημέρωσης· ο λαϊκισμός, ο οποίος ενδημεί σε κάθε σύγχρονη μαζική δημοκρατία, συγχωνεύτηκε με τα πατροπαράδοτα κοινωνικά και ψυχολογικά γνωρίσματα του επιχώριου πελατειακού συστήματος, και έτσι προέκυψε μια κατάσταση, στην οποία η δημαγωγία ήταν αναπόδραστη γιατί την επιθυμούσαν ακριβώς εκείνοι προς τους οποίους απευθυνόταν, πιστεύοντας ότι, αν την πάρουν στην ονομαστική της αξία, θα μπορέσουν να τη χρησιμοποιήσουν ως γραμμάτιο προς εξόφληση. Καθώς οι πελατειακές ανάγκες έπρεπε τώρα να ικανοποιηθούν σε καταναλωτικό επίπεδο ανώτερο απ’ τις παραγωγικές δυνάμεις της χώρας, η συγκεκριμένη λειτουργία του ελληνικού πολιτικού συστήματος, η οποία ήταν εξαρχής αντιοικονομική, κατάντησε να αποτελέσει το βασικό εμπόδιο στην εθνική οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη – κάτι παραπάνω μάλιστα: έγινε ο αγωγός της εκποίησης της χώρας με μόνο αντάλλαγμα τη δική της διαιώνιση, δηλαδή τη δυνατότητά της να προβαίνει σε υλικές παροχές παίρνοντας παροχές ψήφου.

    Παναγιώτης Κονδύλης - Η παρακμή του Αστικού Πολιτισμού - 1991

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ἐνημερώνουμε τοὺς ἀγαπητοὺς ἀναγνῶστες μας, ὅτι σχόλια, τὰ ὁποῖα ἐμπεριέχουν προσβλητικοὺς χαρακτηρισμούς, διαφημίζουν κόμματα ἢ εἶναι γραμμένα μὲ λατινικοὺς χαρακτῆρες (γκρήκλις), θὰ διαγράφωνται ἄνευ προειδοποιήσεως!